Wasilij Andriejewicz Mitrofanow (ros. Василий Андреевич Митрофанов, ur. we wsi Pietrakowo w obwodzie włodzimierskim, zm. 25 sierpnia 1970 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał porucznik wojsk pancernych, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Dzieciństwo i młodość spędził we Włodzimierzu i Riazaniu, gdzie w 1917 ukończył gimnazjum, we wrześniu 1918 ochotniczo wstąpił do Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej w Rosji na Froncie Południowym i w likwidacji powstań antykomunistycznych w guberni tambowskiej i astrachańskiej, był ranny. W 1924 ukończył szkołę piechoty i został dowódcą plutonu, służył w Turkiestanie, brał udział w walce z basmaczami, od 1926 należał do WKP(b), 1931-1933 był szefem sztabu pułku. W 1937 ukończył Wojskową Akademię Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej im. Stalina, pracował w sztabie korpusu zmechanizowanego Białoruskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego, we wrześniu 1939 uczestniczył w zajmowaniu przez ZSRR Zachodniej Białorusi, czyli napaści ZSRR na Polskę, w 1941 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego. Podczas wojny z Niemcami walczył na Froncie Leningradzkim, Zachodnim i Woroneskim m.in. jako szef sztabu i p.o.