czasami pod innym tytułem, np. w 2009 r. „Kolekcja 18. Sztuka polska po r. 1945. Między ideą sztuki nowoczesnej a rzeczywistością i pamięcią”. Były też wystawy problemowe, ukazujące różne nurty i zjawiska, np. „Mistrzowie rysunku”, „Portrety i autoportrety z różnych lat”, „W stronę wizji”, „Malarze fotografują”, „Władysław Hasior i konteksty”, „Sztuka w Polsce wobec spraw publicznych”, „W drodze do wolności”, „Wspominanie wojny”,  „Sztuka kobiet”, czy „Sztuka geometrii”. Wiele prezentacji ma charakter wystaw-esejów. Od początku działalności prezentowało zbiory także na wystawach w wielu miastach w Polsce, czasami zagranicą. W 2011 r. – z okazji jubileuszu 20-lecia działalności – zorganizowano cztery pokazy: „Dary profesorów krakowskiej ASP”, „Sześć dróg do obrazów z fotografii”, „Wspominanie wojny” oraz „Polityka i etyka”. W 2015 „O polskich buntach w czasach PRL-u w sztuce Edwarda Dwurnika i trzydziestu innych artystów”,  W 2016 r. zorganizowało największą z wystaw, w trzech budynkach, „Żyć sztuką. Opowieść o artystach i sztuce polskiej w latach 1945-1995”, która towarzyszyła wielkiemu albumowi (też pt. „Żyć sztuką”). Ogłoszono – po raz kolejny – że jest to wystawa pożegnalna przed przekazaniem zbiorów do Mazowieckiego Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu, że Muzeum Sztuki zostanie zlikwidowane (od 1999 r.