Wasilij Stiepanowicz Pietrow (; ur. 5 marca (lub 22 lipca) 1922 we wsi Dmitrijewka w rejonie pryazowskim w obwodzie zaporoskim, zm. 15 kwietnia 2003 w Kijowie) – generał lejtnant artylerii Sił Zbrojnych ZSRR, generał pułkownik artylerii Sił Zbrojnych Ukrainy, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1943 i 1945).
Życiorys Urodził się w rosyjskiej rodzinie chłopskiej. W 1939 skończył szkołę średnią i został powołany do Armii Czerwonej, w 1941 ukończył szkołę artylerii w Sumach, służył w dywizjonie artylerii w Nowogrodzie Wołyńskim.
Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, walczył na Froncie Południowym, Woroneskim i 1 Ukraińskim, jako zastępca dowódcy pułku artylerii brał udział w walkach obronnych na lewobrzeżnej Ukrainie i nad Dnieprem, we wrześniu 1943 uczestniczył w bitwie o Dniepr, przy forsowaniu którego został ciężko ranny i odesłany do szpitala. W grudniu 1944 powrócił na front i został dowódcą pułku artylerii w składzie 52 Armii 1 Frontu Ukraińskiego, wyróżnił się w walkach na przyczółku nad Odrą, w kwietniu 1945 brał udział w natarciu na Drezno, 27 kwietnia 1945 ponownie został ciężko ranny.