Tworzenie prawa łączy się z koniecznością porównywania praw o tyle, o ile każde nowe prawo zmienia prawo dotychczasowe. Tworzenie polega na porównywaniu prawa dotychczasowego, z tym które po nim nastąpi.
Funkcje interpretacyjne Funkcje interpretacyjne komparatystyki prawniczej, obok funkcji legislacyjnych, przesądzają o zasadności wyodrębnienia prawa porównawczego w samodzielną gałąź prawa. Zależnie od rodzaju podmiotu dokonującego interpretacji prawa i mocy wiążącej jej rezultatów wyróżnia się: autentyczną – prawodawca porównuje swoje prawo z rodzajem wątpliwości będących przyczyną tego rodzaju interpretacji; specjalnie wyznaczony organ państwa jako autor interpretacji legalnej będącej wykładnią prawa, którego sam nie ustanowił, może przyjmować za porównawcze pewne punkty odniesienia; legalną – dla sądu jako podmiotu interpretacji sądowej skala porównywanych interpretacji jeszcze bardziej się poszerza o sens prawa wysnuty z subsumcji stanu faktycznego; doktrynalna – na płaszczyźnie interpretacji doktrynalnej mogą być porównywane ze sobą wszystkie znane rodzaje interpretacji prawa.