Aleksandr Fiodorowicz Kononow (ros. Александр Фёдорович Кононов, ur. 12 września 1925 w miejscowości Wisino-Utkinsk w obwodzie swierdłowskim, zm. 29 listopada 2006 w Niżnym Tagile) – radziecki wojskowy, Bohater Związku Radzieckiego (1945).

Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. Skończył 4 klasy, pracował m.in. jako pomocnik traktorzysty i traktorzysta, od czerwca 1943 służył w Armii Czerwonej w Swierdłowsku i Niżnym Tagile, w grudniu 1943 został skierowany na front. Od stycznia 1944 walczył w wojnie z Niemcami na 2 Front Ukraiński, później 2 Białoruskim, brał udział w operacji korsuń-szewczenkowskiej, humańsko-botoszańskiej, brzesko-lubelskiej, warszawsko-poznańskiej, pomorskiej i berlińskiej, w wyzwalaniu Lublina, Dęblina, Magnuszewa i Warszawy, 15-16 stycznia 1945 walcząc w składzie 47 Gwardyjskiej Brygady Pancernej 9 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego 2 Gwardyjskiej Armii Pancernej 1 Frontu Białoruskiego w stopniu starszego sierżanta wyróżnił się podczas walk o Grójec i Żyrardów. Po wojnie służył w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, w 1947 został członkiem WKP(b), w czerwcu 1950 w stopniu starszyny został zdemobilizowany.