Dodatkowo, niektóre ideogramy z okresu Starego Państwa zostały później – w zupełnie przypadkowy sposób – przeniesione do nowych znaczeń zawierających te same spółgłoski (te same wartości fonetyczne), ale nie zawierające wspólnego rdzenia w słowie, np.: pr - pr - dom - przeniesione do - pr - wychodzićnfr - nfr - lutnia - przeniesione do - nfr - dobryHtp - ḥtp - ofiara - przeniesione do - ḥtp - odpoczywaćxpr - ḫpr - żuk - przeniesione do - ḫpr - stawać sięzA - s3 - gęś - przeniesione do - s3 - syn
A ponieważ, pewne słowa były częściej używane niż inne (np. dobry, odpoczywać, stawać się, syn) to spowodowało, że pierwotne znaczenie tych hieroglifów szybko uległo zapomnieniu (np. lutnia, ofiara, żuk, gęś). Wszystkie ideogramy posiadają wartości fonetyczne. Kilkanaście – posiada podwójne wartości fonetyczne, np. tp - tp - głowa - ḏ3ḏ3 - głowa
Fakt posiadania kilku znaczeń fonetycznych ideogramu wynikał z tego, że jeden hieroglif zawierał w sobie „złączone” dwa podobne hieroglify, np.: sxm - ḫrplubsḫm - dowodzićlubposiadać władzę = xrp - ḫrp - dowodzić + Plik:Sxm mozliwosc.png - sḫm - posiadać władzę