W lutym-marcu 1940 jako zastępca dowódcy pułku bombowców lekkich uczestniczył w wojnie z Finlandią, wykonując 16 lotów bojowych samolotem R-Z, później służył w Charkowskim Okręgu Wojskowym, od czerwca 1941 walczył w wojnie z Niemcami jako dowódca pułku lotnictwa szturmowego na Froncie Zachodnim i Południowym, brał udział w walkach obronnych na Białorusi, w rejonie Smoleńska i w Donbasie. Szczególnie wyróżnił się podczas walk obronnych na Białorusi, bombardując cele nad Berezyną (2 lipca 1941) i niszcząc na ziemi 22 samoloty wroga na lotnisku w Bobrujsku (5 i 9 września 1941).
Od maja 1942 do maja 1945 dowodził 230 Dywizją Lotnictwa Szturmowego, walczył na Froncie Południowym, Zakaukaskim, Północno-Kaukaskim, 4 Ukraińskim i 2 Białoruskim, uczestniczył w walkach o Charków, walkach o Kaukaz, operacji noworosyjsko-tamańskiej, krymskiej, mohylewskiej, białostockiej, osowieckiej, pomorskiej i berlińskiej, wykonał 12 lotów bojowych samolotem Ił-2.