Wiktor Nikołajewicz Bujanow (ros. Виктор Николаевич Буянов, ur. w miejscowości Wichlajka w obwodzie saratowskim, zm. 14 lipca 1976 w Odessie) – radziecki generał major lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. W 1934 ukończył technikum lotnicze i aeroklub w Woroneżu, od 1934 służył w Armii Czerwonej, w 1937 ukończył wojskową szkołę lotników w Engelsie. W wojnie z Niemcami walczył na Froncie Południowym i Południowo-Zachodnim, później w składzie 1 i 2 Armii Powietrznej na Froncie Zachodnim, Kalinińskim, 1 Nadbałtyckim, 3 Białoruskim i 1 Ukraińskim. Brał udział w walkach obronnych w Mołdawii i na Ukrainie, w kontrnatarciu wojsk radzieckich pod Rostowem, bitwie pod Kurskiem, wyzwoleniu Białorusi, Litwy, i Ukrainy, zajmowaniu Polski i rozbiciu wojsk wroga na terytorium Niemiec. Początkowo był komisarzem eskadry, później zastępcą dowódcy 146 pułku lotnictwa myśliwskiego ds. politycznych 7 Gwardyjskiej Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego 2 Korpusu Lotnictwa Myśliwskiego 15 Armii Powietrznej Frontu Briańskiego, a pod koniec wojny (1945) szefem wydziału politycznego dywizji lotniczej. Wykonał 309 lotów bojowych, w których strącił osobiście 12 i w grupie 5 samolotów wroga.