Franciszek Bieniasz (ur. 15 sierpnia 1842 w Łańcucie, zm. 27 listopada 1898 w KrakowieJan Nowak: Bieniasz Franciszek (1842–1898). [W:] Polski Słownik Biograficzny. T. 2. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1936, s. 69–70.) – polski geolog, nauczyciel akademicki i gimnazjalny.
Życiorys Do gimnazjum uczęszczał od roku 1865 w Rzeszowie, a od 1872 studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1875 do 1881 był asystentem w Katedrze Mineralogii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Następnie nauczał w krakowskich gimnazjach: św. Anny w Krakowie (1881-1883) i III (1883-1887 oraz 1890-1898), a w okresie 1888-1890 w gimnazjum w ZłoczowieMaliszewski 2025, s. 41.
Niezależnie od pracy w szkołach od 1875 prawie do śmierci wykonywał naukowe prace geologiczne i paleontologiczne dla Komisji Fizjografii Akademii Umiejętności, której członkiem został w 1877. Przez wiele lat współpracował z prof. Alojzym Althem przy tworzeniu "Atlasu geologicznego Galicji", w ramach którego wykonał samodzielnie szereg arkuszy map geologicznych Podola i napisał objaśnienia do niektórych map autorstwa Altha, oprócz tego prowadził tam inne prace geologiczne i paleontologiczneMaliszewski 2025, s. 41, 42. Alth użył wyników badań Bieniasza, gdy wydał drukiem monografię Wapień niżniowski i jego skamienielinyFranciszek Bieniasz. [W:] Radio Kraków.