Piotr Filippowicz Bieriestow (ros. Пётр Филиппович Берестов, ur. we wsi Bieriestowo w guberni wiackiej (obecnie w Udmurcji), zm. 26 listopada 1961 w Zaporożu) – radziecki generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1945).

Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Pracował jako robotnik rolny, w lutym 1917 został powołany do rosyjskiej armii, służył jako podoficer w guberni symbirskiej, w lutym 1918 zdemobilizowany. W listopadzie 1918 został powołany do Armii Czerwonej, służył w pułku w Głazowie, od grudnia 1918 brał udział w walkach wojny domowej z Kołczakiem na Froncie Wschodnim, 1919–1920 uczył się na kursach piechoty czerwonych dowódców w Kazaniu i potem został dowódcą kompanii. Uczestniczył w wojnie z Polską 1920, w 1921 skończył kursy dowódców batalionów w Witebsku, a w 1924 Wyższą Szkołę Wychowania Fizycznego, w grudniu 1939 został dowódcą pułku. Walczył w wojnie z Finlandią 1939–1940, był ranny 28 lutego 1940, później szkolił się na kursach „Wystrieł”. Po ataku Niemiec na ZSRR został dowódcą pułku pospolitego ruszenia rejonu lenińskiego Moskwy, później 1281 pułku 60 Dywizji Piechoty, z którym brał udział w walkach pod Jelnią i Spas-Diemieńskiem, później dowodził 82 Dywizją 5 Armii, w 1942 został członkiem WKP(b).