Po ataku Niemiec na ZSRR został pomocnikiem dowódcy Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego do spraw obrony przeciwlotniczej, jednocześnie od grudnia 1941 roku był dowódcą Północnokaukaskiej Strefy Obrony Przeciwlotniczej. W okresie od 18 listopada 1941 do 14 lutego 1942 roku pełnił obowiązki dowódcy Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego. Od września 1942 roku był zastępcą szefa wydziału mobilizacji sztabu Frontu Zakaukaskiego, a następnie od grudnia 1942 roku był zastępcą dowódcy 45 Armii, a od lipca 1943 roku zastępcą dowódcy Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego i funkcję tę pełnił do końca wojny.

W sierpniu 1945 roku został zastępcą dowódcy Kubańskiego Okręgu Wojskowego i pełnił ją do kwietnia 1946 roku kiedy został pomocnikiem dowódcy Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego do spraw wyszkolenia. Z tej funkcji został zwolniony w lipcu 1948 roku i pozostawał do października 1948 roku w dyspozycji Dowództwa Wojsk Lądowych.