Józef Raszka (ur. 25 lutego 1875 w Bystrzycy, zm. 1 września 1929 w Cieszynie) – polski malarz, fotografik i zielarzO malarzu groni beskidzkich, "Głos Ziemi Cieszyńskiej", 1962, nr 45, s. 5.
Życiorys Józef Raszka urodził się 1875 w Bystrzycy na Śląsku Cieszyńskim, w wielodzietnej rodzinie pracownika kolejowego. Od najwcześniejszych lat przejawiał zamiłowanie do rysowania i malowania. Po ukończeniu szkoły ludowej w Cieszynie nauczył się zawodu malarza pokojowego. We Frysztacie został wyzwolony na czeladnika, po czym zgodnie z tradycją wyruszył w świat. Pracował w Grazu, Linzu i Wiedniu, gdzie po pracy uczęszczał na kursy artystyczne do tzw. "Kunstschule". Pod koniec XIX w. osiadł w Ostrawie, gdzie jako malarz pokojowy zaczął również wykonywać artystyczne prace malarskie (m.in. freski w "Českým národním důmě", przedstawiające panoramę Beskidów). Od 1903 r., po powrocie na stałe do Cieszyna, tworzył już wyłącznie obrazy. Był również członkiem miejskiego klubu fotoamatorów i wystawiał swoje zdjęcia na lokalnych wystawach. Podczas I wojny światowej zdezerterował z armii austriackiej i przez dwa lata ukrywał się w Koszarzyskach. W 1918 r. został jednak aresztowany i osadzony w zakładzie dla umysłowo chorych w Opawie.