Okres w Radzieckiej Strefie Okupacyjnej/Niemieckiej Republice Demokratycznej W lipcu 1946 powrócił do Berlina. Wstąpił do SED, gdzie był szefem szkolenia partyjnego i zastępcą red. naczelnego „Vorwärts” (1947-1948); Hager publikował swoje teksty pod pseudonimem „XYZ”. W 1948 ukończył kurs lektorów w Wyższej Szkole Partyjnej (Parteihochschule) w Kleinmachnow, po ukończeniu którego otrzymał w 1949 tytuł profesora filozofii (materializmu dialektycznego i historycznego) na Uniwersytecie Humboldta w Berlinie.
W 1950 rozpoczął karierę w strukturze SED, m.in. został zastępcą członka Komitetu Centralnego SED, od 1952 kierownikiem Wydziału Nauki KC SED, w 1954 został członkiem KC, w 1955 sekretarzem KC SED, w której to roli był odpowiedzialny za naukę, edukację i kulturę. W 1959 został zastępcą, w 1963 członkiem Biura Politycznego KC SED i kier. Komisji Ideologicznej Biura Politycznego, w 1958 deputowanym Izby Ludowej, w 1967 przewodniczącym Komitetu Edukacji Ludowej (Volksbildungsausschuss). W latach 1976–1989 był członkiem Rady Państwa NRD i w latach 1979-1989 członkiem Rady Obrony Narodowej. W Biurze Politycznym SED Hager uważany był za głównego ideologa i głównego funkcjonariusza zajmującego się kulturą. W tej roli był np. odpowiedzialny za zakaz pojawiania się w NRD przez Udo Lindenberga.