Bitwa o Tampere – bitwa stoczona podczas wojny domowej w Finlandii między 15 marca a 6 kwietnia 1918 r., pomiędzy fińskimi oddziałami białych i czerwonych. Największa i najsłynniejsza bitwa fińskiej wojny domowej, trwająca w pamięci szczególnie z uwagi na krwawe wydarzenia, jakie nastąpiły po niej – dokonane przez białych egzekucje setek czerwonych i osadzenie 11 tys. jeńców wojennych w obozie Kalevankangas.
Tło wydarzeń W drugiej dekadzie XX w. Tampere było trzecim co do wielkości miastem Finlandii, licząc, razem z przedmieściami, ok. 60 tys. mieszkańców. Było równocześnie najbardziej zindustrializowanym miastem w Finlandii i uważano je za stolicę fińskiego ruchu robotniczego. Odegrało kluczową rolę w strajku generalnym w Finlandii w 1905 r., było silnym ośrodkiem związków zawodowych i Socjaldemokratycznej Partii Finlandii.