Biali zamknęli pierścień oblężenia 26 marca po zdobyciu stacji kolejowej Siuro na linii Tampere-Pori (20 km na zachód od Tampere). Tego samego dnia czerwoni opuścili pozycje obronne w Messukylä, wyznaczając nową linię obrony przy dzielnicy Kaleva. Biali zdołali również zdobyć położone 10 km na północny zachód od Tampere Ylöjärvi. Po opanowaniu tego punktu biali kontynuowali natarcie na miasto od zachodu w Epilä i od południa w Hatanpää, musieli się jednak z dużymi stratami wycofać. Z kolei czerwoni przypuścili kontratak w Lempäälä; 3500-osobowymi siłami dowodził Eino Rahja. W tym samym czasie próbę przebicia się, wzdłuż helsińskiej linii kolejowej, podjęła Czerwona Gwardia z Turku i Yläne. Atak ten zakończył się niepowodzeniem; pociąg pancerny musiał zawrócić, zginęło ok. 30 walczących. 27 marca walki trwały nadal w rejonach Messukylä–Kaleva area, Epilä i Lempäälä.
Krwawy czwartek 28 marca biali ponieśli największe straty w ciągu jednego dnia od początku wojny; dzień ten nazwano następnie „krwawym czwartkiem”. Biali podjęli ofensywę na wielką skalę, by ostatecznie wkroczyć do miasta. Walki koncentrowały się w rejonie cmentarza Kalevankangas i hipodromu na wschodnich obrzeżach Tampere.