Czerwoni stracili tego dnia ok. 50–70 żołnierzy. Zginął ich dowódca Hugo Salmela, gdy w centrum dowodzenia przypadkowo wybuchł granat ręczny. Jego obowiązki przejął Verner Lehtimäki. Według francuskiego dziennikarza Henry’ego Laporte’a, emerytowanego oficera powracającego z oficjalnej misji do Rosji i autora opisu bitwy o Tampere zawartego w książce Le Premier Échec des Rouges, Lehtimäki jeździł samochodem przez linię frontu białych, tam i z powrotem, by zagrzewać swoich podkomendnych do walkiK. Deryy, History of Scandinavia: Norway, Sweden, Denmark, Finland, and Iceland. Minneapolis 2000, University Of Minnesota Press, s. 423. ..
Po nieudanym ataku biali wstrzymali ofensywę na kolejne pięć dni, jedynie artyleria stale ostrzeliwała miasto. Jej ogień zabił przynajmniej 20 cywilów, z których część popierała białych lub zajmowała w konflikcie neutralne stanowisko. Niemal całkowicie zostały zniszczone robotnicze dzielnice Tammela i Kyttälä. Walki trwały w tym czasie w Lempäälä, gdzie czerwoni nadal desperacko usiłowali się przebić.