Tadeusz Leśniak (ur. 9 sierpnia 1896 w Warszawie, zm. między 4 a 7 kwietnia 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jana i Kazimiery z domu Trzcińska. Nauki pobierał w Bachmucie w 6-klasowym gimnazjum. Będąc poddanym rosyjskim, w grudniu 1915 wzięto go z poboru do Armii Imperium Rosyjskiego, w której 4 lipca 1916 został skierowany na przeszkolenie do II Szkoły Chorążych znajdującej się w Odessie. Po przeszkolenia służył w 271 i 246 pułku piechoty walcząc w 1917 na froncie rosyjsko-niemieckim. Pułk opuścił w grudniu tegoż roku, ponieważ był prześladowany. Po opuszczeniu pułku przebywał do listopada 1918 w Bachmucie. Kilkakrotnie próbował przedostać się do I Korpusu Polskiego generała Józefa Dowbor-Muśnickiego, ale kiedy przedostał się do Bobrujska, to w tym czasie Korpus rozwiązano.