Dmitrij Kuźmicz Malkow (ros. Дмитрий Кузьмич Мальков, ur. we wsi Ławruchino w guberni wiackiej (obecnie w obwodzie kirowskim), zm. 25 lutego 1990 w Moskwie) – radziecki generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys W 1925 ukończył technikum pedagogiczne w Kukarce (obecnie miasto Sowieck w obwodzie kirowskim), później pracował jako wiejski nauczyciel w obwodzie kirowskim, a następnie cieśla w Swierdłowsku. Od grudnia 1927 służył w Armii Czerwonej, w 1930 ukończył Kijowską Zjednoczoną Szkołę Piechoty, był dowódcą plutonu, pomocnikiem dowódcy i dowódcą kompanii, szefem sztabu batalionu, pomocnikiem dowódcy pułku i dowódcą batalionu w Ukraińskim i Kijowskim Okręgu Wojskowym. We wrześniu 1939 jako dowódca batalionu brał udział w zajmowaniu przez ZSRR zachodniej Ukrainy, czyli agresji ZSRR na Polskę, później dowodził batalionem w Moskiewskim Okręgu Wojskowym. W latach 1940–1941 studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego.
Od sierpnia 1941 walczył w wojnie z Niemcami jako szef wydziału operacyjnego sztabu i potem szef sztabu 260 Dywizji Piechoty na Froncie Briańskim.