Jan Gutt, właściwie Jan Gut-Mostowy (ur. 1 maja 1886 w Poroninie, zm. 8 sierpnia 1941 w Stanisławowie) – polski lekarz, właściciel prywatnej kliniki ginekologiczno-położniczej w Stanisławowie, żołnierz 1 i 2 Dywizji Armii Polskiej gen. Hallera, uczestnik walk o Lwów, zapaśnik-amator.
Życiorys Urodził się w Poroninie w rodzinie Pawła Guta-Mostowego i Wiktorii z Chowańców. Miał ośmiu braci i dwie siostry. Uczył się w Gimnazjum św. Jacka w Krakowie i za namową Stanisława „Zbyszka” Cyganiewicza wstąpił do sekcji zapaśniczej Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W klasie maturalnej trafił na jeden rok do wojska austriackiego, a konkretnie do stacjonującej pod Kopcem Kościuszki 7 kompanii 20 regimentu. Na skutek odkrycia przez zwierzchników jego korespondencji z serbskim opozycjonistą Vojislavem Tankosiciem, zdecydował się uciec z Galicji. Przez kilka lat błąkał się po Europie, imając się różnych zajęć. Był w rosyjskiej Ufie (pracował jako tłumacz niemieckiego), Katowicach, Mittweidzie (uczył się w szkole inżynierskiej), Paryżu, Brukseli i Neumühl (pracował w kopalni).