Uczestniczył w walkach obronnych pod Leningradem, lubańskiej operacji obronnej, operacji homelsko-rzeczyckiej, operacji kalenkowicko-mozyrskiej, poleskiej i białoruskiej, w tym zajęciu miast Osipowicze, Baranowicze, Słonim, Białowieża, Brańsk, Treblinka i w forsowaniu Narwi, w operacji mławsko-elbląskiej, m.in. w zajęciu Ciechanowa, Grudziądza i Gdańska, forsowaniu Odry, szturmie Szczecina i walkach w rejonie Rostocku. Wziął udział w Paradzie Zwycięstwa na Placu Czerwonym. Po wojnie dowodził dywizją, od marca do sierpnia 1946 był dowódcą 261 Dywizji Piechoty w Zakaukaskim Okręgu Wojskowym, potem został zwolniony do rezerwy w stopniu pułkownika.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (24 marca 1945) Order Lenina (dwukrotnie – 21 lutego 1945 i 24 marca 1945) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie – 7 kwietnia 1944 i 3 listopada 1944) Order Suworowa II klasy (29 maja 1945) Order Suworowa III klasy (8 sierpnia 1944) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Krzyża Grunwaldu (Polska Ludowa) Oraz medale ZSRR i medale polskie.
Bibliografia https://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=12170 (ros.)