Baza zawiera dane o ekspedycjach na 450 znaczących nepalskich szczytów, począwszy od 1905 roku. Zebrano w niej informacje o 9,5 tysiąca ekspedycji i dane o około 70 tysiącach ich uczestników. Jest uważana za nieoficjalny, ale najbardziej wiarygodny zapis udanych wspinaczek w Himalaje. Himalajska baza wydana została także drukiem. Jej pierwsze książkowe wydanie The Himalaya by the Numbers zostało opublikowane w 2007 i obejmowało opis wypraw do roku 2006. Drugie, rozszerzone wydanie pojawiło się w 2011 i obejmuje wyprawy do 2009 roku.
Hawley w trakcie około 15 000 wywiadów, które przeprowadziła od 1963 roku, nie tylko zapisywała historie, nietypowe incydenty; uzyskiwała informacje na temat sukcesów, porażek, wypadków i zgonów podczas ekspedycji, ale jej badania pomagały także w rozstrzyganiu kontrowersji. Była nieoficjalnym arbitrem sporów związanych ze wspinaczką. Jej opinia wpływała na uznanie wejścia na szczyt – to jej zdanie wpłynęło na, między innymi, odebranie tytułu zdobywcy Korony Himalajów i Karakorum Koreance Oh Eun-sun, której wejście na Kanczendzongę było wątpliwe i szeroko dyskutowane.