Planowanie nowej sieci lub usługi obejmuje wdrożenie nowego systemu na pierwszych czterech warstwach modelu odniesienia OSI. Wybory muszą być wykonane dla protokołów i technologii transmisji.
Proces planowania sieci składa się z trzech głównych kroków: Projekt topologiczny – obejmuje ustalenie, gdzie umieścić komponenty i jak je połączyć. Metody optymalizacji (topologiczne), które można wykorzystać na tym etapie, pochodzą z dziedziny matematyki zwanej teorią grafów. Metody te obejmują określenie kosztów transmisji i kosztów przełączania, a tym samym określenie optymalnej macierzy połączeń i lokalizacji przełączników, koncentratorów; Synteza sieci – obejmuje określenie rozmiaru używanych komponentów z zastrzeżeniem kryteriów wydajności, takich jak klasa usług (GOS). Stosowana metoda jest znana jako „optymalizacja nieliniowa” i polega na określaniu topologii, wymaga GOS, kosztów transmisji itp., wykorzystuje te informacje do obliczenia planu routingu i wielkości elementów; Realizacja sieci – polega na określeniu sposobu spełnienia wymagań przepustowości i zapewnienia niezawodności w sieci.