Uczestniczył w obronie Moskwy, walkach pod Jelcem, bitwie pod Stalingradem, Kurskiem, operacji biełgorodzko-charkowskiej, humańsko-botoszańskiej, białoruskiej, pomorskiej i berlińskiej, był trzykrotnie ranny. 26 lutego 1945 jako dowódca batalionu 3 Gwardyjskiej Brygady Pancernej 3 Gwardyjskiego Korpusu Pancernego 70 Armii 2 Frontu Białoruskiego w stopniu kapitana przełamał obronę przeciwnika i wraz z innymi oddziałami korpusu wziął udział w zajmowaniu Białego Boru, Polanowa, Sianowa i Koszalina. W 1947 ukończył wyższą oficerską szkołę wojsk pancernych w Leningradzie, wkrótce potem został zwolniony do rezerwy w stopniu majora.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (29 czerwca 1945) Order Lenina (29 czerwca 1945) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie, m.in. 22 marca 1943) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (21 lipca 1944) Order Krzyża Grunwaldu (Polska Ludowa) I medale.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=18432 (ros.)
Kategoria:Majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy dowódcy batalionów w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1966