Następnie został dowódcą 39 Brygady Piechoty w 27 Armii i 4 Armii Uderzeniowej na Froncie Północno-Zachodnim, uczestniczył w obronie Moskwy i operacji toropiecko-chołmskiej, w lutym 1942 objął dowództwo 360 Dywizji Piechoty 4 Armii Uderzeniowej Frontu Kalinińskiego, brał udział w operacji wielkołuckiej, 22 lutego 1943 został mianowany generałem majorem i szefem sztabu 43 Armii Frontu Kalinińskiego.
Uczestniczył w smoleńskiej operacji zaczepnej, od września 1943 do stycznia 1944 dowodził 5 Korpusem Piechoty Gwardii 39 Armii Frontu Kalinińskiego i 1 Nadbałtyckim, wraz z którym brał udział w wyzwoleniu Duchowszcziny i Rudni, od marca 1944 do końca wojny dowodził 77 Korpusem Piechoty 47 Armii 2 i 1 Frontu Białoruskiego, z którym uczestniczył w operacji białoruskiej, wiślańsko-odrzańskiej, pomorskiej i berlińskiej. 15–17 stycznia 1945 jego korpus przełamał obronę przeciwnika w rejonie Legionowa, zajął Chotomów, sforsował Wisłę i zajął Warszawę. Brał również udział w zajmowaniu Sochaczewa, Poczdamu i Brandenburga. 20 kwietnia 1945 otrzymał stopień generała porucznika.