Brak zaopatrzenia oraz uszczuplenie oddziału o grupy które pozostały w tyle, spowodował odwrót na terytorium południowej Białorusi. W kwietniu dowodzone przez niego wojska weszły w skład oddziału Sydora Kowpaka. W tym czasie, Michaił Naumow otrzymał stopień generała majora. W styczniu 1944 dowodzone przez niego zgrupowanie wykonało rajd do obwodów rówieńskiego, tarnopolskiego, drohobyckiego i lwowskiego, wkrótce objęło zasięgiem działania także część polskiego województwa lubelskiego. Wiosną 1944 wraz ze zgrupowaniem powrócił w szeregi regularnej Armii Czerwonej.
Okres powojenny Po wojnie Naumow pełnił różne funkcje w wojskach pogranicznych, w 1953 został szefem Wojsk Wewnętrznych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Ukraińskiej SRR (do 1960) i krótko był wtedy p.o. ministra spraw wewnętrznych Ukraińskiej SRR, w 1960 został zwolniony do rezerwy. Był deputowanym do Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR 4 i 5 kadencji. Zmarł 8 lutego 1974 roku w Kijowie. Pochowany na tamtejszym Cmentarzu Bajkowym.