Kaplica zdrojowa Najświętszej Maryi Panny w Lądku-Zdroju – rzymskokatolicka kaplica zdrojowa pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, wybudowana w 1679, znajdująca się w Lądku-Zdroju.
Wczesnobarokowa budowla o nietypowej bryle, cechująca się proporcjonalnością i lekkością, pełni obecnie funkcję kościoła pomocniczego parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Lądku-Zdroju jako kaplica zdrojowa. W 1999 r. kaplica podniesiona została do rangi Sanktuarium Uzdrowienia Chorych.
Historia Kaplica została zbudowana w roku 1679 z inicjatywy Johanna Sigmunda Hoffmanna von Leuchensterna - właściciela dóbr w uzdrowisku. Według zamysłu fundatora miała być kościołem parafialnym, ale biskup praski nie wyraził na to zgody. Stała się kaplicą grzebalną rodziny Hoffmannów oraz lokalnym ośrodkiem pielgrzymkowym związanym z kultem maryjnym. W następnym roku kaplicę poświęcił dziekan M. Podchorski. W 1690 poszerzona o dwie nawy boczne. W późniejszych czasach kaplica była przebudowywana. W drugiej połowie XVIII w. prezbiterium nakryto sklepieniem żaglastym. W 1795 umieszczono na wieży zegar fundacji ministra von Hoyma. W 1801 dobudowano w przyziemiu kruchtę, a na piętrze organy z prospektem organowym. W drugiej połowie XIX w. nadbudowano zakrystię. W latach 1908–1941 renowację wystroju wnętrza i polichromię wykonał lądecki malarz Leo Richter.