Działał w kampaniach przeciw planom wycofania się Izraela ze Wzgórz Golan.

Był autorem publikacji prasowych, a także dwóch publikacji książkowych związanych z ruchem kibucowym wydanych w 1972 i 1993.

Był jednym z założycieli Trzeciej Drogi – ugrupowania powstałego w marcu 1996, po opuszczeniu Izraelskiej Partii Pracy przez dwóch posłów Awigdora Kahalaniego i Emanu’ela Zismana. Harel z listy Trzeciej Drogi po raz pierwszy i jedyny dostał się do izraelskiego parlamentu w przeprowadzonych w maju wyborach parlamentarnych. W czternastym Knesecie zasiadał w trzech komisjach: budownictwa, finansów oraz spraw gospodarczych, był także członkiem komisji wspólnej do spraw budżetu obronnego.

W kolejnych wyborach wystartował z trzeciego miejsca na liście Trzeciej Drogi, nie udało mu się zdobyć mandatu poselskiego, ponieważ partia nie dostała się do Knesetu.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Telawiwskiego Kategoria:Izraelscy działacze społeczni Kategoria:Izraelscy dziennikarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Politycy Trzeciej Drogi (Izrael) Kategoria:Posłowie do Knesetu XIV kadencji Kategoria:Urodzeni w 1934