Ferenc Kósa (ur. 21 listopada 1937 w Nyíregyháza, zm. 12 grudnia 2018 w Budapeszcie) – węgierski reżyser i scenarzysta filmowy. Odegrał kluczową rolę w odnowie węgierskiego kina lat 60. W czasie swojej trwającej ponad ćwierć wieku kariery wyreżyserował ogółem 13 filmów: siedem fabularnych, dwa dokumentalne i cztery krótkometrażowe.
Życiorys Wychował się i spędził młodość na skromnej farmie swojej babki w ubogiej wschodniej części Węgier. W czasie studiów na budapeszteńskiej Akademii Sztuki Filmowej zaprzyjaźnił się ze starszymi studentami Istvánem Gaálem i Sándorem Sárą, wraz z którymi wkrótce wniósł do węgierskiego kina nowy styl filmowy.
Cechą wyróżniającą całą twórczość Kósy było zainteresowanie historią. Poprzez sięganie do dawnych wydarzeń mówił on wiele na temat współczesnej sytuacji Węgier. Innym wyróżnikiem jego filmów było kierowanie kamery na prostych ludzi z niższych warstw społecznych, a także na postaci z misją, które trzymają się ściśle standardów etycznych bez względu na okoliczności.
Kósa zdobył nagrodę za reżyserię na 20. MFF w Cannes za swój debiut fabularny Dziesięć tysięcy dni (1967), opowiadający o życiu chłopskiej rodziny na przestrzeni trzech burzliwych dekad, począwszy od lat 30.