Józef Seweryn Mikołaj Duchnowski (1800-1851) – jeden z największych artystów-rzeźbiarzy kunowskich. Kształcił się w Warszawie oraz na akademii we Wrocławiu. Pracował w Dreźnie, Berlinie, Hamburgu oraz w Monachium przy budowie Walhalli. Po powrocie do Kunowa założył rodzinę, lecz niedoceniony zmarł w nędzy
Edmund Fornalski (1867-1908) – syn Józefa i Walerii ze Stawińskich, rzeźbiarz kształcący się i pracujący w Warszawie m.in. przy zdobieniach kościołów Św. Anny i Najśw. Zbawiciela. Po powrocie do Kunowa zajmował się sztuką sakralną i nagrobną
Kajetan Gieyzer – pochodzący z Opola kunowski mistrz sztuki kamieniarskiej i architekt Stanisława Augusta Poniatowskiego
Antoni Kłosiński (1840-1879) – syn Jana i Marianny ze Stróżyckich, kształcił się w Warszawie, plany edukacji za granicą przerwał wybuch powstania styczniowego. Wyrzeźbił m.in. figury w prezbiterium kunowskiego kościoła, a także zabytkowy nagrobek Franciszka Fornalskiego (prywatnie dziadka swej żony, Emilii Eleonory z Fornalskich)
Maciej Najnobel – zwany „Niemiec Kamiennik”, w 1620 r. właściciel kamieniołomów w Kunowie i Dołach
Stanisław Piwnik – rzeźbiarz kunowski z okresu II Rzeczypospolitej. W 1934 r. pracował w Sandomierzu m.in. przy odnawianiu domu Jana Długosza, w seminarium duchownym i kościele Św. Jakuba