Istotną cezurą w twórczości Alptekina jest „upadek zimnowojennego układu świata, co wiązało się intensyfikacją przypływów kapitału, zwiększonym obiegiem przedmiotów, ale także powstawaniem nowych globalnych nierówności, asymetrii, podziałów na centra i peryferie”. Globalizacja u Alptekina wiąże się z wyobrażeniami o peryferyjności, przypadkowości. W swoich pracach starał się skonstruować taką wersję globalizacji, która nie korzysta z mechanizmów odpowiedzialnych za wytwarzanie nierówności. Dlatego też kuratorki łódzkiej wystawy podkreślają to specyficzne dla artysty rozumienie opozycji: centrum/peryferia. Ponieważ Alptekin zupełnie unika jakiegokolwiek wartościowania, to wizyta w Łodzi nie jest mniej ważna niż wizyta w jakimkolwiek innym mieścieHüseyin Bahri Alptekin. Zajścia, zdarzenia, okoliczności, przypadki, sytuacje, kat. wyst., Muzeum Sztuki w Łodzi, red. J. Sokołowska, M. Ziółkowska, Łódź 2013, s. 14.. Alptekin był zafascynowany kontrastem między oczekiwaniami a rzeczywistością, co ma swój oddźwięk w pracach fotograficznych dokumentujących znaki hotelowe. Hotele, często o nazwach odnoszących się do egzotycznych, orientalnych miejsc, zdawały się sugerować, że przebywający w nich goście będą mogli poczuć klimat tych odległych miejsc.