Dłonie są brązowe do śródręcza, z białawymi palcami; stopy brązowe, jaśniejsze ku końcowi. Ogon jest długi, jednolicie ciemnobrązowy. Siekacze są podobne do szczurzych, ale zęby trzonowe są bardzo duże, szerokie i masywne, rozmiarem prawie dorównują trzonowcom wielkofutrzaka (Lenomys). Samica ma cztery pary sutków.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2025 roku uznaje wielkoząbka brązowawego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern); wcześniej, od 2008 roku był zaliczany do kategorii DD (gatunek niedostatecznie rozpoznany).
Nie wiadomo, jak liczna jest populacja wielkoząbka brązowawego ani jaki jest jej trend. Został stwierdzony w rezerwacie przyrody Muong Do w Wietnamie, nie wiadomo jednak, czy występuje na innych obszarach chronionych. W Azji Południowej głównym zagrożeniem jest dla niego wylesianie. Mogą zagrażać mu także ludzie, tępiący gryzonie w związku z obawami przed nadmiernym rozrostem ich populacji. Indyjska ustawa o ochronie przyrody z 1972 roku zalicza go do szkodników.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Myszy Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1916 roku