Wrocławska kamienica, Rynek 13 – kamienica na wrocławskim rynku, na jego południowej pierzei, tzw. stronie Złotego Pucharu.
Historia i architektura kamienicy thumb|left|180px|Elewacja frontowa kamienicy Rynek 13 we Wrocławiu. Rycina H. Mützela z 1827. W późnym średniowieczu na parceli znajdowała się czterokondygnacyjna kamienica, z dwukondygnacyjnym poddaszem. W 1671 roku właścicielem był Friedrich Roth, z którego inicjatywy prawdopodobnie w 1680 roku budynek został zmodernizowany: trzyosiowy front zyskał barokowy wygląd. Dwa pierwsze piętra były połączone toskańskimi pilastrami wielkiego porządku, oddzielającymi osie okienne. Na ich zakończeniu znajdował się gzyms, na którym ustawione były pilastry 3. piętra. Szczyt kamienicy miał kształt dwukondygnacyjnej flankowanej edykuły, podzielonej pilastrami na trzy części, zakończonej wolutami. Całość była zakończona trójkątnym tympanonem ze sztukatorską dekoracją w formie maszkarona. Wnętrza kamienicy również zostały zmodernizowane oraz ozdobione barokową sztukaterią, głównie sklepienie nad podestami i biegi klatki schodowej oraz na stropach pierwszego piętra, gdzie dodatkowo wykonano malowidła.