Pomysł założenia własnej szkoły upadł, gdy nie udało się znaleźć wystarczającej liczby uczennic.
Na początku roku 1846 Charlotte namówiła siostry do wydania tomiku ich poezji. Zakwalifikowała do niego 19 swoich wierszy, pisanych głównie w okresie, gdy była nauczycielką w Roe Head. Same sfinansowały wydanie tomiku przez wydawnictwo Aylott & Jones. Pod naciskiem Emily użyły męskich pseudonimów. Tomik Poems by Currer, Ellis and Acton Bell spotkał się z przychylną, w niektórych wypadkach nawet entuzjastyczną oceną, nie odniósł jednak komercyjnego sukcesu. (Drugie wydanie z trzema dodatkowymi wierszami Emily, opatrzone komentarzami Charlotte ukazało się w 1850). Niezrażone brakiem powodzenia wierszy rozesłały do wydawnictw swoje powieści. Prestiżowe wydawnictwo Smith, Elder and Co, odrzuciło Profesora pióra Currera Bella, czyli Charlotte, za to przyjęło z entuzjazmem Dziwne losy Jane Eyre. Powieść odniosła niebywały sukces. Charlotte stała się gwiazdą w kręgach literackich, poznała osobiście Williama Thackereya i Elizabeth Gaskell. W 1849 roku opublikowała powieść Shirley, a w 1853 roku – Villete.
Drugiego wydanie Dziwnych losów Jane Eyre Charlotte zadedykowała Williamowi Thackereyowi i opatrzyła przedmową.