W latach 1919–1929 pracował jako asystent i starszy asystent w Zakładzie Anatomii Topograficznej i Chirurgii Operacyjnej Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie. Mieszkał w Wilnie na ul. Kamiennej 5. W 1924 przebywał w Anglii i Francji, gdzie pogłębiał swą wiedzę medyczną. Po powrocie do kraju prowadził wykłady z Anatomii Topograficznej. Był prezesem Zrzeszenia Asystentów Uniwersytetu Stefana Batorego i członkiem Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego. Prowadził wykłady na kursie dla lekarzy wychowania fizycznego i sportu na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Prowadził badania nad szczątkami Juliusza Słowackiego. Był członkiem Wileńsko–Nowogródzkiej Izby Lekarskiej, Stowarzyszenia Lekarzy Polaków w Wilnie.
Brał udział w XII Zjeździe Lekarzy i Przyrodników Polskich w Warszawie w 1925. Wygłosił tam wykład pt. „Znaczenie badań układu nerwowego–czuciowego dla antropologii”.
Od 1932 roku był lekarzem izby chorych Sierocińca Św. Wacława w Liskowie pod Kaliszem. Był redaktorem czasopisma „Liskowianin”.