Był członkiem Instytutu Nauk Antropologicznych Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i Oddziału Polskiego Międzynarodowego Instytutu Antropologii. W ramach Instytutu w listopadzie 1924 ogłosił pracę „Przebieg, stosunki wzajemne i rozpowszechnienie nerwów skórnych w okolicy metazonalnej podudzia i stopy” opublikowaną w „Archiwum Nauk Antropologicznych” z 1925 vol. 1 oraz „Kilka uwag o powierzchniowym układzie żylnym kończyny dolnej ze szczególnym uwzględnieniem anatomii żyły odstrzałkowej” opublikowaną w Dodatku do Tomu II „Archiwum Nauk Antropologicznych” z 1926.
W 1939 roku, w stopniu majora, został zmobilizowany na stanowisko komendanta szpitala polowego. W czasie kampanii wrześniowej dostał się do niewoli radzieckiej w okolicy Białowieży. Początkowo przetrzymywany w Starobielsku, 22 listopada 1939 wysłany do obozu w Kozielsku, dokąd dotarł 25 listopada. Według stanu na kwiecień 1940 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 10 a 11 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista 54/3, poz. 34, nr akt 4863 z 5.04.1940. Został zamordowany między 4 a 7 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Nie został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943.