Po ślubie udał się z żoną do Lepla na Białorusi, gdzie nauczał w dworach szlacheckich. W 1842 roku oficjalnie zrzekł się posługi kapłańskiej.
Działalność literacka i kulturowa Ludwik Adam Jucewicz reprezentował rodzącą się dwujęzyczną litewską inteligencję, której reprezentantem byli również Mikołaj Akielewicz i Maciej Wołonczewski. Ludwik uważał za swój ojczysty język zarówno żmudzki jak i polski. W języku polskim pisał swoje prace etnograficzne, artykuły i tłumaczenia żmudzkich pieśni ludowych. W języku żmudzkim publikował tłumaczenia poezji z polskiego. Był pierwszym człowiekiem, który przetłumaczył utwory Adama Mickiewicza na język litewski. Jucewicz w swojej twórczości odzwierciedlał tendencje litewskiego odrodzenia narodowego i początki kształtowania się kultury litewskiej opartej na dwóch językach. Posługiwał się pseudonimami i kryptonimami: "L. A. J.", "Ludwik z Pokiewia", "L. J.", "N. N.".
Dzieła Pisma Ludwika Adama Jucewicza. Wilno, 1834 rok. Historyja litewska dla dzieci przez L. A. J. Wilno, 1836 rok. Wyjątki z nowoczesnych poetów polskich. Wilno, 1837 rok. Rysy Żmudzi. Wilno, 1840 rok. Wspomnienia Żmudzi.