Michaił Borisowicz Anaszkin (; ur. we wsi Komskoje w okręgu minusińskim w guberni jenisejskiej (obecnie w rejonie nowosiołowskim w Kraju Krasnojarskim), zm. 23 stycznia 1951 w Moskwie) – radziecki generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Do 1911 skończył 4 klasy szkoły wiejskiej, od listopada 1919 do marca 1920 był w oddziale partyzanckim w guberni jenisejskiej, brał udział w walkach przeciw wojskom Kołczaka, następnie wstąpił do regularnej Armii Czerwonej i od marca do sierpnia 1920 walczył w wojnie domowej.
Uczestniczył w wojnie z Polską.
W grudniu 1920 po ukończeniu szkoły dywizjonowej został dowódcą plutonu i wkrótce potem dowódcą kompanii, walczył z wojskami Stanisława Bułak-Bałachowicza, powstańcami z Kronsztadu (w marcu 1921 był ranny w rękę) i zbrojnymi ugrupowaniami nad dolną Wołgą. W latach 1924–1926 uczył się w szkole piechoty w Smoleńsku, w 1927 ukończył szkołę piechoty w Riazaniu, w 1929 kursy wojskowo-polityczne w Moskwie, a w 1936 Akademię Wojskową im. Frunzego. W 1929 brał udział w konflikcie o Kolej Wschodniochińską, 1936–1937 pracował w sztabie korpusu piechoty w Dniepropietrowsku, a 1937–1938 w sztabie dywizji piechoty w Charkowie. 1 sierpnia 1938 podczas stalinowskich czystek w armii został aresztowany pod prawdopodobnie fałszywymi zarzutami i uwięziony do 27 lutego 1939.