Frunzego, a w 1953 Wojskową Akademię Sztabu Generalnego, służył w Kijowskim Okręgu Wojskowym i potem w Karpackim Okręgu Wojskowym. Jesienią 1956 brał udział w likwidacji powstania na Węgrzech, następnie 1956–1964 służył w Południowej Grupie Wojsk na Węgrzech, gdzie objął dowództwo dywizji i został awansowany na generała majora. W 1973 zwolniono go do rezerwy.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (24 marca 1945) Order Lenina (24 marca 1945) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie, m.in. 21 stycznia 1943) Order Bohdana Chmielnickiego II klasy (22 lutego 1944) Order Czerwonej Gwiazdy (trzykrotnie) Medal „Za obronę Stalingradu” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Medal „Za zdobycie Berlina” Krzyż Walecznych (Polska Ludowa) I inne.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=18041 (ros.) http://enc-panino.ru/?tag=%D1%81%D1%83%D0%B1%D0%B1%D0%BE%D1%82%D0%B8%D0%BD-%D0%B8%D0%B2%D0%B0%D0%BD-%D0%BF%D0%B5%D1%82%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87 (ros.)