Tramwaj wytwarzano w kilku modyfikacjach:
Typ Ia silnikowy wagon jednokierunkowy o mniejszej masie, przewidziany do kursowania jako wagon pojedynczy, lecz możliwe jest także połączenie w skład z jedną doczepą typu ATyp Ib silnikowy wagon jednokierunkowy o większej masie, przewidziany do eksploatacji z jedną doczepą, lecz możliwe jest także połączenie w skład z dwiema doczepami typu ATyp II silnikowy wagon jednokierunkowy o mniejszej masie i średniej pojemnościTyp A doczepny wagon jednokierunkowy o mniejszej masie
Jedyny wyprodukowany wagon dwukierunkowy dostarczono do Neuchâtel. W 1947 r. do produkcji wprowadzono jeszcze jedną modyfikację oznaczoną jako Iab. Szczególnymi cechami odróżniającymi wagony od dotychczas eksploatowanych tramwajów były drzwi harmonijkowe z napędem pneumatycznym, wydzielona z przedziału pasażerskiego kabina motorniczego, rozmieszczenie siedzeń w układzie 2+1, brak przegrodzeń w przedziale pasażerskim oraz możliwość jazdy z prędkością do 55 lub 60 km/h (wagon silnikowy) oraz 60 lub 65 km/h (wagon doczepny).