Zajmował się jednocześnie działalnością dydaktyczną. W latach 1976–2009 kierował katedrą polityki gospodarczej na Uniwersytecie LUISS w Rzymie. Wykładał też na Uniwersytecie w Perugii i na rzymskim uniwersytecie „Tor Vergata”. Był redaktorem periodyków ekonomicznych (m.in. „Economia Italiana”). Autor publikacji naukowych poświęconych polityce gospodarczej, polityce monetarnej czy globalizacji.

Od maja 1993 do kwietnia 1994 sprawował urząd ministra przemysłu, handlu i rzemiosła w rządzie Carla Azeglia Ciampiego. W latach 2005–2006 kierował departamentem polityki wspólnotowej przy urzędzie premiera. Opowiadał się przeciwko wejściu Włoch do strefy euro.

W maju 2018 Liga Północna wysunęła jego kandydaturę na urząd ministra gospodarki, co spotkało się ze sprzeciwem prezydenta Sergia Mattarelli, krytykującego poglądy ekonomisty na walutę euro. Ostatecznie w czerwcu tegoż roku Paolo Savona został ministrem bez teki do spraw europejskich w nowo powołanym rządzie Giuseppe Contego.

Zakończył urzędowanie w marcu tegoż roku w związku z objęciem funkcji przewodniczącego Consob, włoskiego