Jordi Solé Tura (ur. 23 maja 1930 w Mollet del Vallès, zm. 4 grudnia 2009 w Barcelonie) – hiszpański i kataloński polityk, prawnik oraz nauczyciel akademicki, parlamentarzysta, minister kultury (1991–1993), jeden z twórców hiszpańskiej konstytucji uchwalonej w okresie demokratyzacji w 1978.
Życiorys Urodził się w rodzinie piekarzy. W 1958 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Barcelońskim. W 1956 został wykluczony z uczelni za udział w pierwszym kongresie studentów, jednak przywrócono go w 1957. Od 1956 należał do nielegalnej w okresie frankistowskim komunistycznej partii katalońskiej PSUC, z której wystąpił w 1964. Od 1958 był nauczycielem akademickim na macierzystej uczelni. W 1961 w obawie przed represjami wyemigrował, pracował we Francji i Rumunii, po powrocie do kraju w 1965 ponownie zajął się działalnością akademicką. Z przyczyn politycznych wkrótce został zwolniony, zajmował się tłumaczeniami, a w 1967 obronił doktorat. Powrócił na uniwersytet po dwuletniej przerwie. W 1969 przez pół roku był więziony. Wykładał następnie na Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie. Później ponownie uczyła na Uniwersytecie Barcelońskim, w 1982 objął stanowisko profesora, a w 1985 został dziekanem wydziału prawa.