Iwan Iwanowicz Kozłow (ur. w Moskwie, zm. w Petersburgu) – rosyjski urzędnik państwowy, poeta i tłumacz epoki romantyzmu. Od dzieciństwa służył w Armii Imperium Rosyjskiego, w wieku 19 lat przeszedł do służby cywilnej. Przez kolejne 20 lat piął się po szczeblach kariery urzędniczej, jednak w 1818 choroba odjęła mu władzę w nogach, a w 1821 utracił wzrok.
Porzuciwszy pracę w rosyjskim ministerstwie odpowiedzialnym za nadzór nad własnością państwową zajął się poezją. Jego poematy cieszyły się w Rosji znacznym powodzeniem, zyskał także sławę jako tłumacz m.in. Byrona, Waltera Scotta, Dantego, Ariosta, André Chéniera i Thomasa Moore’a. W 1827 roku przełożył na rosyjski Sonety Krymskie Adama Mickiewicza, za co ten zadedykował mu swój poemat Farys, ostatni utwór romantyczny powstały przed wyjazdem poety z Rosji.
Życiorys Pochodził ze , był wnukiem senatora i generał-reketmajstra . Jego ojciec, również Iwan Iwanowicz, miał rangę urzędniczą 4. klasy, rzeczywistego radcy stanu (odpowiednik generała majora). Matka Anna Appołonowna, z domu Chomutowa, była ciotką atamana kozackiego . To ona edukowała syna w domu i dała mu wszechstronne wykształcenie.