Od marca do maja 1942 był zastępcą dowódcy pułku lotnictwa myśliwskiego w Arzamasie, następnie dowódcą eskadry w Rybińsku, od czerwca 1942 do maja 1945 dowodził pułkiem lotnictwa myśliwskiego, walcząc na Froncie Kalinińskim (lipiec-wrzesień 1942), Zachodnim (wrzesień-listopad 1942), Południowo-Zachodnim (listopad 1942-październik 1943), 3 (październik 1943-lipiec 1944) i 1 Ukraińskim (lipiec 1944-maj 1945). Brał udział w operacji woroszyłowgradzkiej, bitwie pod Kurskiem, operacji iziumsko-barwienkowskiej, zaporoskiej, dniepropietrowskiej, lwowsko-sandomierskiej, sandomiersko-śląskiej, dolnośląskiej, berlińskiej i praskiej. Wykonał 344 loty bojowe i stoczył 73 walki powietrzne, w których strącił osobiście 21 i w grupie 6 samolotów wroga. Po wojnie był zastępcą dowódcy dywizji lotniczej w Centralnej Grupie Wojsk w Austrii, w 1951 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino i został naczelnikiem wojskowej lotniczej szkoły pilotów w Czernihowie, a później szkoły lotniczej w Krzemieńczuku. W latach 1959–1961 był zastępcą dowódcy 69 Armii Powietrznej ds. tyłów w Kijowskim Okręgu Wojskowym w stopniu generała majora lotnictwa, 1961-1969 zastępcą dowódcy 37 Armii Powietrznej ds. tyłów w Północnej Grupie Wojsk w Polsce, 1969-1974 zastępcą dowódcy Sił Powietrznych ds.