Tomasz Kluz (ur. 16 grudnia 1897 w Handzlówce, zm. 9 września 1987 w Warszawie) – polski inżynier budownictwa o specjalności budowa lotnisk, profesor doktor habilitowany Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Ignacego, chłopa średniorolnego, i Tekli z domu Kisała. W latach 1911–1914 był członkiem skautingu. Uczył się w Gimnazjum Realnym w Łańcucie, w 1916 przerwał naukę i zmobilizowany do armii austriackiej walczył na froncie włoskim. W międzyczasie, w 1917 ukończył szkołę. W latach 1918–1920 służył ochotniczo w Wojsku Polskim, uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1920 przeszedł do rezerwy w stopniu podporucznika i rozpoczął studia na Wydziale Komunikacyjnym, Oddziale Drogowym Politechniki Lwowskiej. W 1925 uzyskał dyplom inżyniera budowy dróg i mostów, a następnie po otrzymaniu stypendium wyjechał na rok do Paryża. Po powrocie pracował jako asystent w Katedrze Statyki Budownictwa Żelaznego i Żelazobetonowego, w 1927 uzyskał stopień doktora nauk technicznych. Aktywnie zaangażował się w budowę lotnisk pasażerskich i wojskowych, w latach 1929–1930 kierował robotami przy budowie lotniska w Dęblinie. W latach 1930–1938 pracował w Departamencie Lotnictwa Cywilnego Ministerstwa Komunikacji jako organizator i kierownik robót przy budowie lotnisk cywilnych.