Stępkę okrętu położono 15 lipca 1967 roku, został zwodowany 4 maja 1968 roku, a do służby w Marynarce Wojennej ZSRR wszedł 30 września 1968 roku.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był korwetą zwalczania okrętów podwodnych (klasyfikowaną w ZSRR jako mały okręt przeciwpodwodny). Długość całkowita wynosiła 58,64 metra, szerokość 8,13 metra i zanurzenie 3,06 metra. Wyporność standardowa wynosiła 436 ton, a pełna 546 ton. Okręt napędzany był przez siłownię typu CODAG, składającą się z dwóch turbin gazowych D-2B o łącznej mocy 30 000 KM oraz dwóch silników wysokoprężnych M-503V o łącznej mocy 6600 KM, poruszającą poprzez wały napędowe dwiema śrubami o stałym skoku, umieszczonymi w dyszach. Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 32 węzły. Zasięg wynosił 2500 Mm przy prędkości 13,5 węzła. Energię elektryczną zapewniały dwa generatory wysokoprężne o mocy 272 KM każdy. Autonomiczność wynosiła 7 dób.
Uzbrojenie artyleryjskie jednostki stanowiły dwa działa kalibru 57 mm L/50 w dwudziałowej wieży AK-725, z zapasem amunicji wynoszącym 1100 naboi. Kąt podniesienia lufy wynosił 85°, donośność 6000 metrów, teoretyczna szybkostrzelność 120 strz./min, a masa naboju 2,8 kg.