Sabin Vasile Drăgoi (ur. 6 czerwca 1894 w Seliște, zm. 31 grudnia 1968 w Bukareszcie) – rumuński kompozytor i etnomuzykolog.
Życiorys Edukacja W latach 1918–1919 studiował harmonię u Alexandra Zirry w konserwatorium w Jassach, a w latach 1919–1920 w konserwatorium w Klużu – teorię muzyki u Augustina Beny i kontrapunkt u Hermanna Klee. Następnie wyjechał do Pragi, gdzie w latach 1920–1922 studiował w tamtejszym konserwatorium u Vítězslava Nováka (kompozycję i orkiestrację), Otakara Ostrčila (dyrygenturę) i Jaroslava Krupki (historię muzyki).
Działalność pedagogiczna Po powrocie z Pragi przez 2 lata nauczał muzyki w Devie (1922–1924). W 1924 otrzymał stanowisko wykładowcy harmonii w konserwatorium w Timișoarze, na którym pozostał do 1942, równocześnie pełniąc funkcję dyrektora tego konserwatorium (1925–1943). Był w tym czasie też dyrektorem opery rumuńskiej w Klużu (1940–1944). Następnie nauczał harmonii i kompozycji w konserwatorium w Klużu (1943–1945). W latach 1949–1950 był rektorem Instytutu Sztuki w Timișoarze. Razem z George Breazulem napisał serię podręczników szkolnych, w których oparł edukację muzyczna na pieśniach ludowych. Sam zgromadził i opublikował pokaźną kolekcję tych pieśni.