Alecu Donici, właściwie Alexandru Donici (ur. 19 stycznia 1806 w wiosce Bezeni, obecnie Donici, powiat Orhei, zm. 21 stycznia 1865 w Piatra Neamț) – poeta, bajkopisarz, tłumacz, klasyk literatury mołdawskiej i rumuńskiej.

Życiorys Alecu Donici był najstarszym z czwórki dzieci Dimitrie Donici i Ileana Lambrino. Pochodził ze szlacheckiej rodziny bojarów. W 1819 rozpoczął naukę w akademii wojskowej w Sankt Petersburgu. W 1825 w stopniu porucznika został przydzielony do pułku armii carskiej w Jekaterynburgu w południowej Besarabii. Trzy lata później opuścił armię i przeniósł się do Kiszyniowa, gdzie zajmował różne urzędy publiczne. W 1835 przeprowadził się do Jassów, a następnie do Piatra Neamț, gdzie pracował w instytucjach edukacyjnych i sądownictwie.

Twórczość thumb|Znaczek pocztowy z 1960 z wizerunkiem Alexandru Donici W Kiszyniowie poznał Constantina Negruzzi, z którym przyjaźnił się przez wiele lat i tłumaczył dzieła Antiocha Kantemira. W 1835 został wyróżniony jako tłumacz w moskiewskim czasopiśmie Teleskop, tłumacząc bajki Puszkina i Kryłowa.

Największym dziełem Alecu Donici są bajki Fabule, wydane w dwóch tomach w 1840 i 1842, które cieszyły się dużą popularnością i były wysoko cenione.