Obecny kościół XVII – XIX wiek Prace nad budową obecnego kościoła rozpoczęły się w 1606 roku i trwały kilka lat, ale już w 1609 roku pojawili się w niej karmelici bosi. 22 lipca 1618 roku relikwie św. Walentego zostały uroczyście wniesione do świątyni, której budowa została ukończona w 1630 roku. W 1625 roku arcyksiążę Austrii Leopold V Habsburg, podróżujący do Rzymu, odwiedził świątynię. Przejął na siebie dalsze finansowanie budowy nowego, marmurowego ołtarza, ukończonego w 1632 roku. Zobowiązał się też do przekazania świątyni części czaszki świętego, którą otrzymał kilka wieków wcześniej w darze jeden z jego przodków. W 1630 roku relikwie świętego (czaszkę, szczęki z kilkoma zębami, pozostałe zęby i prochy) wraz z posągiem umieszczono w ozdobnej urnie. Z okazji prac przy ołtarzu odnowiono całe wnętrze kościoła. wykorzystano przy tym wiele materiałów, odzyskanych z wcześniej istniejących budynków i kamienie, naniesione w wyniku wylania rzeki Rivo. Z tego samego okresu pochodzą srebrne posągi ołtarza głównego i pomniki nagrobne rodziny Sciamanna. W 1644 roku wydany został dekret, na mocy którego św. Walenty został ogłoszony głównym patronem Terni. Pod koniec XVII wieku wykonano srebrny sarkofag, w którym złożono szczątki świętego. Za ołtarzem głównym znajdowała się tzw.