Wiewiórolotka (Anomalurus) – rodzaj ssaków z podrodziny wiewiórolotek (Anomalurinae) w obrębie rodziny wiewiórolotkowatych (Anomaluridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w zachodniej i środkowej Afryce.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 190–460 mm, długość ogona 120–450 mm; masa ciała 170–1800 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1842 roku angielski przyrodnik George Robert Waterhouse w artykule poświęconym opisom nowych gatunków czworonogów zebrane przez Louisa Frasera na Bioko, opublikowanym w czasopiśmie Proceedings of the Zoological Society of London. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) wiewiórolotka samotna (A. derbianus).
Etymologia Anomalurus: anōmalos ‘dziwny, nierówny’, od negatywnego przedrsotka αν- an-; ομαλος omalos ‘równy’; ουρα oura ‘ogon’. Aroaethrus: gr. αροω aroō ‘orać’; αιθηρ aithēr ‘czyste niebo’. Anomalurodon: rodzaj Anomalurus ; οδους odous, οδοντος odontos ‘ząb’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Anomalurus auzembergeriPodgatunek A. pelii. . Anomalurops: rodzaj Anomalurus ; ωψ ōps, ωπος ōpos ‘wygląd, oblicze’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Anomalurus beecrofti . Anomalurella: rodzaj Anomalurus ;