Brodawnica (Bryodema) – rodzaj owadów prostoskrzydłych z rodziny szarańczowatych.
Krępe owady średnich lub dużych rozmiarów o ziarenkowanym oskórku. Głowa ma krótkie, nitkowate czułki oraz bardzo szerokie, punktowane ciemię, obrzeżone niskimi żeberkami bocznymi. Trójkątne dołki ciemieniowe są słabo zaznaczone lub całkiem nieobecne. Przód krótkiego i szerokiego przedplecza jest walcowaty, tył zaś płaski i trójkątnie wyciągnięty. Powierzchnia przedplecza jest pomarszczona lub pokryta brodawkowymi wyrostkami, o słabo zaznaczonej listewce środkowej, podzielonej 2–3 poprzecznymi bruzdami. Pokrywy (tegminy) są szerokie, u samca sięgające za końce tylnych ud, zaś u samic mniej lub bardziej skrócone, czasem niedochodzące do końca odwłoka. Tylna para skrzydeł jest krótsza od pokryw, przynajmniej na przednim brzegu zaczerniona, a często z ciemnymi opaskami lub całkiem zaciemniona. Żyłki tej pary są naprzemiennie pogrubione.
Rodzaj eurazjatycki, rozsiedlony od Europy po północne Indie, Chiny i Syberię. W Polsce reprezentowany tylko przez brodawnicę brodawkowaną.
Takson ten wprowadzony został w 1853 roku przez F. Fiebera. W 1910 roku W.F. Kirby wyznaczył jego gatunkiem typowym Oedipoda gebleri. W 1982 roku część gatunków, w tym brodawnica brodawkowana, zostały wydzielone przez Yin X.